W minioną sobotę - 6 lutego – w Teatrze Lalki, Maski i Aktora GROTESKA w Krakowie odbyła się Szopka, a dokładniej X Jubileuszowa Reality Shopka Szoł pt. ?Casino Polska 2010?.
Kasynem tym trząsł Agent:
W tegorocznej X Jubileuszowej Reality Shopka Szoł wystąpi 37 polityków i innych gości:
Bartosz Arłukowicz, Kazimierz Barczyk, Stanisław Bisztyga, Piotr Boroń, Bronisław Cieślak, Krzysztof Cugowski, Tadeusz Cymański, Kazimierz Czekaj, Zbigniew Ćwiąkalski, Andrzej Dera, Jerzy Fedorowicz, Jerzy Jedliński, Ryszard Kalisz, Beata Kempa, Bogusław Krzeczkowski, Jacek Kurski, Jacek Majchrowski, Agnieszka Malatyńska, Grażyna Leja, Katarzyna Matusik-Lipiec, Marek Migalski, Joanna Mucha, Katarzyna Piekarska, Małgorzata Radwan-Ballada, Elżbieta Radziszewska, Ireneusz Raś, Joanna Senyszyn, Janusz Sepioł, Rafał Skąpski, Bogusław Sonik, Kazimierz Sowa, Teresa Starmach, Róża Thun, Zbigniew Wassermann, Jerzy Wenderlich, Janusz Wojciechowski i Andrzej Zoll. Czytaj dalej »
Bardzo przyjemny spektakl, z repertuaru dla dzieci, zaprezentował Teatru Lalki, Maski i Aktora Groteska. Pierwsza scena, taniec czarownic w Noc Walpurgii – dość mroczna i straszna ? może trochę wystraszyć najmłodszych – ale biorąc pod uwagę bajki prezentowane w telewizji, nie powinna przerażać i szokować.
Pojawienie się Malutkiej Czarownicy zdecydowanie ociepla scenerię, choć Iwona Olszewska (w roli tytułowej) jako szatynka jest trochę mroczną postacią. Czytaj dalej »
Premiera w Grotesce zawsze wywołuje u mnie zaciekawienie – nie inaczej było tym razem, zwłaszcza iż to Scena dla Dorosłych a w głównych rolach występują Franciszek Muła jako Don Kichote oraz Włodzimierz Jasiński ? Sanczo Pansa.
Gra aktorów z miniaturowymi lalkami – świetnie animowanymi – pobudza wyobraźnie i przedstawia wydarzenia w różnych skalach z różnych perspektyw. Stół – główny element scenografii to metafora świata, na tym stole Alonso Quijano z Manczy poznawał z książek losy błędnych rycerzy. Po przyjęciu imienia Don Kichot z Manczy podróżując z swoim giermkiem Sancho Pansą, to ten stół jest sceną przygód jakie ich spotykają. Reżyser Bogdan Ciosek pobudza wyobraźnie pokazując książkę jako medium generujące fantastyczną rzeczywistość. To w regale z książkami podróżują bohaterowie, a leżąca na stole księga sama otwiera swoje karty, z których wyłania się wiatrak – postrzegany przez Don Kichota jako olbrzym.
Dla mnie jako uczestnika wirtualnych rzeczywistości, fotomontaży oraz renderingów 3D sama forma tego spektaklu stanowi trening dla wyobraźni, ale także przypomina o roli książki jako bramy do fantastycznego świata nie tylko widzianego na ekranie, ale tworzącego się w naszym umyśle i przez niego odczuwanego.
Trudno mi też nie odnieść tego przeplatania się wyobraźni z szaleństwem Don Kichota do współczesnych e-uzależnień. Dziś miejsce stołu z książkami zajmuje biurko z komputerem, i chyba jeszcze trudniej oddzielić przy nim fantazję od obłędu … chociaż by błędnych rycerzy World of Warcraf.
Serdecznie polecam, zwłaszcza z względu na świetną grę Franciszka Muły. Scena gdzie oparty na łokciach leży na stole tyłem do widowni, z głową odchyloną do tyłu i rozpuszczonymi włosami oświetlony górnym światłem – sprawia, że człowiek żałuje, iż nie ma aparatu pod ręką. Kapitalnie zagrał też tu Włodzimierz Jasiński, mimika oraz głos Sanczo Pansy – rewelacyjne.



